Η Αξία της Πληροφορίας

Η βαθιά δυσπιστία μου προς την νέα ηγεσία των Η.Π.Α χρονολογείται από τότε που κουράστηκα να αναμένω να γίνει πρόεδρος ο Μπάρακ Ομπάμα, ώστε να πάψει επιτέλους να υπόσχεται και να κάνει και τίποτα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μπορώ να εκτιμήσω ένα θετικότατο βήμα, και να το φέρω σε αντιπαράθεση με τα γνωστά σε μας δεδομένα.

Το Recovery είναι μια επίσημη πηγή πληροφορίων που εγκαταστάθηκε από την πρώτη μέρα που ξεκίνησαν να λειτουργούν τα υπερατλαντικά οικονομικά προγράμματα σωτηρίας. Στοχεύει να ενισχύσει την διαφάνεια, να υπαγορεύσει υπευθυνότητα και εν τέλει, γιατί όχι, να δημιουργήσει εμπιστοσύνη εκ μέρους της κοινής γνώμης. Δεδομένου ότι υπάρχει λεπτομερής καταγραφή του πόσα λεφτά πηγαίνουν σε κρατικούς οργανισμούς, πολιτείες, και την τοπική αυτοδιοίκηση, κάθε ένας από αυτούς τους οργανισμούς υποχρεούται να καταθέσει τις δικές του αναφορές στην ιστοσελίδα. Έτσι δημιουργείται μια τεράστια βάση δεδομένων με χρονολογική σειρά καθώς και μια υποχρέωση εκ μέρους των διαφορετικών θεσμών να μειώσουν την εσωστρέφεια και να εξηγήσουν που πάνε τα λεφτά των φορολογούμενων.

Δεν ισχυρίζομαι ότι αυτό είναι πανάκεια ούτε ότι σίγουρα θα εξασφαλίσει διαφάνεια. Ούτε καν επειδή το αντικείμενο μου είναι η έρευνα, και έχω δεινοπαθήσει στην Ελλάδα κατά την αναζήτηση πληροφοριών, εμπνέομαι τώρα από μια εκ πρώτης όψεως εντυπωσιακή απόπειρα. Απλώς αναγνωρίζω ότι το εγχείρημα αυτό κινείται στην σωστή κατεύθυνση. Αν οι θεσμοί θέλουν να αντιμετωπίζονται καλόπιστα, και ειδικά όταν διαχειρίζονται χρήματα πολιτών, πρέπει να είναι ανοιχτοί στην παροχή πληροφοριών. Αυτό δεν θα εξασφαλίσει ότι τα λαμόγια δεν θα κινηθούν και πάλι με μοναδικό γνώμονα το ίδιο όφελος. Αλλά θα περιορίσει τα περιθώρια ελιγμών τους.

Για την Ελλάδα τι να πω. Που πήγε η κρατική ελεημοσύνη στους πυρόπληκτους της Ηλείας? Γιατί δεν έφτασαν ποτέ οι δωρεές ρούχων και τροφίμων στο Ιράκ με αποτέλεσμα να σαπίσουν τα δεύτερα πριν μερικά χρόνια? Τι ξέρουμε για τους πόρους της εκκλησίας και την διαχείριση των εσόδων από το παγκάρι? Η χρηματοδότηση της υγείας έχει μηχανισμό παρακολούθησης ανοιχτό σε έλεγχο? Γιατί οι Πρυτάνεις δεν δείχνουν που πάνε οι όποιοι πόροι έχουν στα χέρια τους ώστε να αποδείξουν το προφανές, ότι τα πανεπιστήμια έχουν πρόβλημα χρηματοδότησης? Μήπως γιατί μπορεί και κάποιοι εξ αυτών να έχουν παχιές τσέπες, όπως εκείνοι που διαχειρίζονταν τα λεφτά στο Πάντειο, τις προμήθειες των νοσοκομείων, τις επενδύσεις μοναστηριών, τα τοπικά κομματικά παραπαίδια που σούφρωσαν περισσότερα απ' όσα τους αναλογούσαν όσο οι άλλοι μάζευαν τα αποκαίδια?

Και επειδή δεν κλέβουν μόνο οι φορείς, γιατί δεν μαθαίνουμε την αλήθεια, ώστε να ξέρουμε φεριππήν ποιοι πραγματικά φοροδιαφεύγουν? Εκτός και αν η έλλειψη πληροφοριών μας βολεύει όλους. Μικρά και Μεγάλα λαμόγια....