Σε συνέχεια του ποσταρίσματος του αγαπητού νεκρού λαγού, θα ήθελα να μοιραστώ και εγώ μαζί σας φωτοφραφίες που έχω τραβήξει κατά καιρούς από Γκράφιτι και Στένσιλ σε τοίχους, σε πόλεις του εξωτερικού (ως γνωστόν οι φίλοι με λένε και Φιλέα Φογκ..!). Ο συγκεκριμένος τρόπος έκφρασης και ίσως τέχνης, όπως θεωρείται από αρκετούς, αποτελεί συγχρόνως και μέσο επικοινωνίας ή ακόμη και ενημέρωσης μεταξύ των "καλλιτεχνών" του δρόμου και των τυχαίων περαστικών. Ειδικά στην περίπτωση της τσιμεντωμένης και γκρίζας Αθήνας, πολλά είναι τα σημεία της πόλης όπου έχουν ομορφύνει εξαιτίας της έμπνευσης των Γκραφιτάδων (κυρίως στο Γκάζι, Εξάρχεια και το Μεταξουργείο αλλά και στα Δυτικά προάστεια). Βέβαια, υπάρχουν και σημεία όπου τα χαριτωμένα Ταγκς και τα εύστοχα πολιτικά συνθήματα μπλέκονται με τις οπαδικές προτιμήσεις των πανταχού Κάγκουρων, αλλά αυτό τελικά είναι και το τίμημα - γοητεία της ελεύθερης έκφρασης που προσφέρει ένας καθαρός, φρεσκοβαμμένος τοίχος. Τις τελευταίες ημέρες, μετά τα γεγονότα του Δεκεμβρίου, σε πολλά σημεία της πόλης μπορεί να διαβάσει κανείς ιδιαίτερα εύστοχα και έξυπνα συνθήματα και τσιτάτα, κάποια αιχμηρά και άλλα δικαίως συναισθηματικά φορτισμένα. Προσωπικά, μου έχει συμβεί αρκετές φορές το τελευταίο διάστημα, πηγαίνοντας σε κάποια δουλειά ή γενικώς βολτάροντας να διαβάσω κάτι σε κάποιον τοίχο το οποίο θα με προβληματίσει, θα με κάνει να γελάσω ή ακόμη και να συγκινηθώ.
Η Αθήνα γενικά δείχνει να βράζει από νεανική ορμή και έμπνευση μέσα από την τέχνη του δρόμου, μια τέχνη πραγματικά αυθόρμητη, αδέσμευτη από φόρμες αλλά και συχνά πολιτικά στρατευμένη.
Η Αθήνα γενικά δείχνει να βράζει από νεανική ορμή και έμπνευση μέσα από την τέχνη του δρόμου, μια τέχνη πραγματικά αυθόρμητη, αδέσμευτη από φόρμες αλλά και συχνά πολιτικά στρατευμένη.
Υ.Γ.1 : Φίλε deadbunny, χθες το βράδυ βρέθηκα σε μια ενημέρωση που έγινε στη συνέλευση της κατάληψης της Λυρικής Σκηνής, γύρω από τα γεγονότα των ξυλοδαρμών και της καταστολής από τα ΜΑΤ (και από ομάδες χρυσαυγητών οι οποίοι κάνουν συχνές εμφανίσεις πλέον στην περιοχή!!) στο παρκάκι της οδού Κύπρου. Αρκεί μόνο να μεταφέρω πως από τα τελευταία γεγονότα, ένας 28χρονος έχει αποκομίσει εγκαύματα 2ου βαθμού στο σώμα του από κροτίδα κρότου λάμψης και ένας άλλος κινδυνεύει να χάσει 2 δάκτυλα από το δεξί του πόδι. Σύμφωνα με μαρτυρίες που ακούστηκαν, τις οποίες βέβαια μεταφέρω με κάποια επιφύλαξη καθώς δεν ήμουν παρών στα γεγονότα, οι μπάτσοι έριξαν τις κροτίδες ακριβώς πάνω στους ανθρώπους που ήταν συγκεντρωμένοι στο παρκάκι. ΔΕΝ με σοκάρει σίγουρα η πρόθεση του Δημάρχου και των τσουτσεκίων/τριρακίων του στο Δήμο να κονομήσουν με την κατασκευή του ιδιωτικού Πάρκινγκ. Εδώ ο άνθρωπος βγαίνει σε κανάλια και σταθμούς και κράζει πολιτικές παρατάξεις, αμφισβητεί το ίδιο το ΣΤΕ και τη Δασική Υπηρεσία για τις αποφάσεις του για το θέμα του Βοτανικού, έχει γίνει ο κυριότερος και θερμότερος εκφραστής των συμφερόντων του Βωβού και γενικώς υβρίζει και συκοφαντεί, ας με συγχωρήσετε, με τον πλεόν πούστικο τρόπο. Σίγουρα ούτε με σοκάρει η στάση των ΜΑΤ και των διορισμένων δημοτικών υπαλλήλων, οι οποίοι με τις συχνά βίαιες και δολοφονικές τους ενέργειες απλά γίνονται όλο και περισσότερο μισητοί στα μάτια του κόσμου.Και ούτε αποτελεί έκπληξη η στάση των ΜΜΕ και των δελτίων ειδήσεων που περάσαν το θέμα σχετικά στα ψιλά χωρίς κουβέντα για τις πιπεράτες λεπτομέρειες.ΟΛΟΙ συνεργάτες είναι.
Υ.Γ.2 : Για να ελαφρύνω λίγο το ύφος του κειμένου, είμαι ανοικτός στην κριτική και τα σχόλια. Σε όλους εκτός από έναν.Το επόμενο σχόλιο του Johnny Montana μπορεί να αποτελέσει κίνδυνο εν τέλει για την ίδια τη σωματική του ακεραιότητα. Η υπομονή έχει και τα όριά της.
Παρακάτω ακολουθούν οι φωτογραφίες που σας ανέφερα.Κάποιες είναι από το τείχος του Βερολίνου, κάποια από τοίχο στη Ρώμη, και η τελευταία από το τείχος που χωρίζει τις γειτονιές των καθολικών από αυτές των προτεσταντών στο Μπέλφαστ.
Σας χεραιτώ με ένα σύνθημα/ευχή το οποίο διάβασα στη Βικτώρια (όχι του Λονδίνου!!!) το μεσημέρι και μου έκανε εντύπωση : "ΥΓΕΙΑ, ΚΑΥΛΑ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ 2009".
Σας χεραιτώ με ένα σύνθημα/ευχή το οποίο διάβασα στη Βικτώρια (όχι του Λονδίνου!!!) το μεσημέρι και μου έκανε εντύπωση : "ΥΓΕΙΑ, ΚΑΥΛΑ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ 2009".
Φιλιά
Όλοι είναι συνεργάτες? Το πιστεύεις πραγματικά αυτό? Θα βάζουμε στο ίδιο καζάνι την ευθύνη ενός δημοσίου υπαλλήλου (ακόμα και δυνητικά διορισμένου με κομματικά κριτήρια) και ενός εκλεγμένου ή μη αξιωματούχου?
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυμφωνώ για τον Βοτανικό αλλά όι διαπραγματεύσεις μεταξύ των αντίθετων πλευρών έχουν ξεκινήσει και όλοι θα βάλουν νεράκι στο κρασί τους στο τέλος... Για το 'καλό' όλων και για το 'καλό' των οπαδών-ψηφοφόρών.
Υ.Γ: Έχουμε και στο Μπέρμιγχαμ Victoria Square
:-) Για αυτό νιώθω σαν στο σπίτι μου.
Να χαιρετήσω και εγώ την προσπάθεια, τον προβληματισμό και τη συζήτηση για
ΑπάντησηΔιαγραφήτα ... πάντα-όλα (αλέφαντος σπίκινγκ)
Εύχομαι σε όλους υγεία και χαρά για το 2009 και ειρήνη.Μοιάζει λίγο πιθανό, δεν πειράζει εμείς θα το λέμε.Κι ας στεναχωρήσω τους οπλοφόρους η επανάσταση ας περιμένει.
Λέγεται ότι καμία επανάσταση δεν είναι αναίμακτη. Δεν ξέρω αν
ισχύει, αλλά αν αυτό που περιγράφει ο φίλος Nikopol, μοιάζει περισσότερο
με μια επανασταση με σπέρμα και τεστοστερόνη, δλδ μια ερωτικη επανάσταση
με πολύ ΚΑΥΛΑ με βρίσκει απολύτως σύμφωνο. Διαφορετικά το αίμα δεν θα
είναι του συστήματος και αυτό μάλλον δεν θα το ήθελε κανείς, ειδικά
αν υπάρχουν άλλοι τρόποι για αντίδραση.
Για να συστηθώ, στο cv μου θα έγραφα αυτό: άφησα το ασυνείδητό μου στην
θάλασσα και ανηφόρησα στην αθήνα εδώ και τρία χρόνια. την βρήκα γκρίζα σα
κρανίου τόπο. Όμως μέσα στο κρανίο βρίσκεται μία επίσης γκρί ουσία που είναι
πολύ καλό ζουμί.
έχοντας αυτά στο νου, βλέπω στην (άναρχη;) αυτή γωνια το κόσμου μία αρχή
(διαγράφνται δυο λέξεις) ένα ξε-κίνημα να γίνεται για την Πολιτεία.
Ζήστε όσο πιο manual και λακωνικά μπορείτε.
Ευ πράττειν,
pitsis
Ελπίζω να με συγχωρέσει ο Lost in Birmingham που θα υπερασπιστώ τον Nikopol, αλλα θα ήθελα να δώσω έναν ορισμό για την λέξη συνεργασία: συνεργάζομαι [sinerγázome] Ρ2.1β : 1α.εργάζομαι μαζί με άλλον ή με άλλους στον ίδιο τομέα εργασίας και συνήθ. και στον ίδιο χώρο β. συμμετέχω σε ένα συλλογικό έργο, αναλαμβάνοντας ένα ορισμένο μέρος από το σύνολο των εργασιών.Έτσι νομίζω ότι η λέξη συνεργάτες που χρησιμοποίησε ο φίλος Nikopol είναι απόλυτα σωστή k ταιριαστή,αφού δεν δείχνει ότι όλοι έχουν το ίδιο μερίδιο ευθύνης,αλλά ότι όλοι παίρνουν μέρος στο ίδιο 'παιχνίδι'.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕπίσης θα ήθελα να εκφράσω την πολύ μεγάλη μου χαρά για την παρουσία ενός νέου μπλόγκερ από την θέση του σχολιαστή.Αν k ανώνυμος(εννοώ ωρίς nickname φυσικά,αφού όλοι είμαστε ανώνυμοι),ομόλογο ότι με χαροποιεί ιδιαιτερα η εμφάνιση του k εύχομαι να συμμετάσχει,ίσως k ενεργότερα αν αυτός το κρίνει ενδιαφέρον,ακόμη περισσότερο στο μέλλον.
Με τους αγωνιστικούς μου,k φυσικά αναίμακτους ;-) ,χαιρετισμούς -Deadrabbit
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠοιο είναι το παιχνίδι τότε?
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυνεργασία = η εργασία δύο ή περισσότερων εργαζομένων στον ίδιο τομέα ή και στον ίδιο χώρο, ανταλλαγή βοήθειας και υποστήριξης μεταξύ ατόμων ή ομάδων που έχουν κοινούς ή συναφείς σκοπούς
Οι αξιωματούχοι κρατικοί λειτουργοί εργάζονται για να φέρουν εις πέρας έναν ιδιαίτερο σκοπό (κοινωνική τάξη, εξυπηρέτηση του πολίτη, κοκ). Η μονάδα ΜΑΤαζτής και ο δημοτικός υπάλληλος εργάζονται για να φέρους εις πέρας τον ίδιο σκοπό με τους προισταμένους τους, αλλά σύμφωνα με τις αποφάσεις των πρώτων και χωρίς δυνατότητα κρίσης των αποφάσεω που εκτελούν.
Δεν ειναι λοιπόν συνεργάτες αλλά μέλη μιας ιεραρχίας
Ιεραρχία = το σύνολο των θέσεων υπηρεσίας ή οργανισμού, σε μια σειρά που δείχνει τη σχέση εξάρτησης (διαταγής, υποταγής), η οποία υπάρχει μεταξύ των προσώπων που κατέχουν αυτές τις θέσεις:
Πηγή: www.greek-language.gr
Η μονάδα ΜΑΤατζής έχει το καθήκον να εκτελεί τις εντολές των ανωτέρω του. Τα περιθώρια κρίσης του είναι περιορισμένα γιατί έτσι αποφάσισε ο αξιωματούχος που θεσμοθέτησε τα ΜΑΤ σε συνεργασία με τον πολιτικό του προιστάμενο. Μέχρι και σήμερα κανένα πρόγραμμα εκλεγμένης κυβέρνησης δεν έχει υποσχεθεί ότι θα διαλυθούν τα ΜΑΤ. Άρα ο επαγγελματίας ΜΑΤατζής νομίμως εκτελεί διαταγές ανωτέρων του τις οποίες δεν έχει καν το δικαίωμα να κρίνει στην ηθική τους υπόσταση.
Σε μια ιεραρχία συνήθως οι από πάνω θέλουν να λένε στους από κάτω ότι είναι συνεργάτες για να τους κάνουν να αίσθάνονται μέρος του παιχνιδιού. Κλασικό τρικ του ιδιωτικού τομέα για να αυξάνει την επαγγελματική αφοσίωση στην λογική του κοινού εταιρικού οράματος. Που δεν αποτυπώνεται, όμως, ούτε στους μισθούς ούτε πουθενά. Και τώρα το υιοθετουμε και εμείς για να ονομάσουμε συνεργάτες όσους παίρνουν μέρος σε ένα παιχνίδι, επειδή έτσι το έφερε η επαγγελματική μοίρα και η προσωπική πορεία του κάθε ατόμου, με όσους φτιάχνουν, νομίμως εδώ και 35 χρόνια στην Ελλάδα, τους κανόνες του παιχνιδιού... Αδυνατώ να συμφωνήσω.
Εδώ οφείλω να ζητήσω συγνώμη για το μέγεθος του σχολίου αλλά με ενεπλέξατε σε γλωσσολογική ανάλυση. Και καλή ανάγνωση σε κάθε νέο ανώνυμο και επώνυμο επισκέπτη.
Επειδή δεν θέλω k δεν προλαβαίνω να μακρυγορήσω,για μένα οι αστυνομικοί δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι.Δημόσιος υπάλληλος είναι αυτός που κάνει μια εργασία k όχι αυτός που χτυπάει για εργασία.Ξέρουν τι εστί αστυνομικός k όμως το επιλεγουν.Εννοείται πως δεν έχουν το ίδιο μερίδιο ευθύνης,αν είναι ποτε δυνατόν να έχουν το ίδιο,αλλα δεν είναι άμοιροι ευθυνών. Οποιος ξέρει,γνωρίζει k τι εστί αστυνομικός k τι εστί ασφαλίτης.Καλή είναι η κριτική εξ αποστάσεως,αλλα καλο είναι να πάρεις μια γεύση από τους αστυνομικούς k μετά να δω αν θα λες τα ίδια.
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλέας Φογκ;Όπα και λίγο ρε παιδάκι μου
ΑπάντησηΔιαγραφήΔηλαδή όποιος έχει φάει ξύλο θα κάνει την βιωματική του εμπειρία και τις βιωματικές εμπειρίες άλλων που έχουν φάει ξύλο κανόνα και θεωρία για το σύνολο της αστυνομίας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι εγώ που δεν έχω φάει ξύλο δεν θα μπορώ να αναλύω το θέμα από θεωρητική σκοπια όταν η ελληνική αστυνομία είναι θεσμοθετημένη νόμιμα σαν όργανο του ελληνικού κράτους βάσει του συστήματος της ιεραρχίας. Οκ
Σιγά μην είσαι κι ο Φάιβελ στην Άγρια Δύση
ΑπάντησηΔιαγραφήή το δεινοσαυράκι στο ταξίδι για τη Μεγάλη Κοιλάδα
ΑπάντησηΔιαγραφή