Εδώ και καιρό στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα Αχαρνών συντελείται ένα ανθρωπιστικό έγκλημα. Οι 2 χιλιάδες, κατά τα φαινόμενα, Αφγανοί που περιφέρονται πέριξ της πλατείας είναι σαν αδέσποτα σκυλιά. Μπορούν να είναι στην πραγματικότητα είτε άκακα είτε επικίνδυνα πλάσματα, αλλά για τους 'νοικοκυραίους' αποτελούν μια συνεχώς επεκτεινόμενη απειλή. Και στην Ελληνική πραγματικότητα δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο ακόμα και μια μικρή απειλή να λαμβάνει επικές διαστάσεις μέσω χαλασμένων τηλεφώνων και κουτσομπολίστικου λαικισμού.
Δεν θα μπω στον κόπο να αναλύσω ένα θέμα, βρισκόμενος τόσο μακριά από τα γεγονότα και βασίζοντας την ανάλυση μου αποκλειστικά σε δευτερογενείς πηγές. Αντιλαμβάνομαι όμως ότι πολλοί νοικοκυραίοι στην εν λόγω περιοχή θέτουν πλέον ένα δίλημμα. Ή αυτοί ή εμείς. Το δίλημμα αυτό είναι τραγελαφικό αλλά σε μια αυτοκαταστροφική κοινωνία απόλυτα φυσιολογικό. Κάποιοι τάσσονται ανοιχτά υπέρ των νοικοκυραίων. Κόμματα και ακραίες οργανώσεις. Σε αυτούς όμως που τάσσονται κατά των νοικοκυραίων δεν είναι μόνο οι συνήθεις ύποπτοι, τα κόμματα της αντίθετης ιδεολογικής πλευράς. Είναι και ο αρχιμανδρίτης της εκλλησίας που λοιδωρείται από τους νοικοκυραίους για την στάση του αυτή. Και όλα αυτά σύμφωνα με ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ & ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ
Μα μισό λεπτό? Οι Παπάδες δεν είναι όλοι δυνητικοί ομοφυλόφιλοι ή ανώμαλοι που μπαίνουν για να ασχημονούν, να διακορεύουν αγοράκια, κορασίδες κλπ... Η μήπως όλοι οι παπάδες δεν ανήκουν στο δόγμα ΠΑΤΡΙΣ-ΘΡΗΣΚΕΙΑ-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, πάμε να πάρουμε την Αγιά Σοφιά και Πας μη Έλλην Βάρβαρος (ειδικά σε αυτό το τελευταίο το Βυζάντιο συναντά την Αρχαία Ελλάδα). Και τέλικα 'όλοι' ξέρουμε τα παραμύθια των θρησκειών και πως το σύστημα εκμεταλλεύεται τους πιστοούς...
ΖΟΝΓΚ
Οι αφορισμοί γυρνάνε συνήθως μπούμερανγκ και άργησα πολύ να το καταλάβω. Υπάρχουν και παπάδες που μπορεί να φοράνε τα ράσα επειδή τα αξίζουν. Όπως επίσης μπορεί να υπάρχουν αστυνομικοί που φοράνε γαλόνια γιατί τα αξίζουν. Και το ίδιο μπορει να συμβαίνει με δημόσιους υπαλλήλους, πολιτικούς, ακαδημαικούς, δημοσιογράφους, και κάθε άλλο επαγγελματικό χώρο. Δουλεια του καθενός είναι αν μπορεί, και αν θέλει βεβαίως βεβαίως, να επιλέξει το δύσκολο δρόμο στο δικό του επάγγελμα. Και να μπορεί να αντιλαμβάνεται ότι σε κάθε επάγγελμα ή λειτούργημα θα υπάρχουν αυτοί που το αμαυρώνουν, ώστε να ξεχωρίζουν ευκολότερα αυτοί που το αναδεικνύουν. Ώστε να μπορεί να αναγνωρίζει ο κάθε άνθρωπος αυτούς που θα τον εμπνεύσουν να γίνει καλύτερος.
Τα πρότυπα
«Μπάτσοι κρυφτείτε, έρχεται η γρίπη των χοίρων»
-by Deadrabbit
Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Καταρχάς θα ήθελα να πω πως όντως υπάρχουν καλοί άνθρωποι παντού - και παπάδες και μπάτσοι. Είναι δεδομένο όμως πως σε κάποιους τέτοιους κύκλους η έμφυτη "καλοσύνη" αυτών των ανθρώπων βάλλεται συνεχώς από την πλύση εγκεφάλου της νόρμας. Πόσο εύκολο είναι για τον ματατζή να παραμείνει καλό παιδί όταν 24 ώρες το 24ωρο του λένε ότι όλοι θέλουν να τον φάνε και ότι όλοι είναι φρίκουλοι? Πόσο εύκολο είναι για τον δημόσιο υπάλληλο να είναι φιλότιμος και εργατικός όταν αν δεν "δουλέψει" τις υπερωρίες του ΟΛΟΙ τον θεωρούν τον αρχιμαλάκα? Για τους λόγους αυτούς θεωρώ πως η δουλειά που επιλέγεις είναι θέμα προσωπικής ευθύνης.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣχετικά με τους Αφγανούς στον Αγ. Παντελεήμονα όπως και την πλειοψηφία των μεταναστών δεν μπορώ παρά να αισθανθώ λύπη και σεβασμό προς τον γολγοθά που βιώνουν καθημερινά. Σήμερα (Κυριακή 02/08) είχε συγκέντρωση στον Αγ. Παντελεήμονα ώστε να έρθουν όλες αυτές οι μικροκοινωνίες κοντα. Πήγε κανείς?
Μήπως εννοείς κάτι άλλο στο παράδειγμα με τον δημ. υπάλληλο? Μπερδεύτηκα λίγο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΈχεις δίκιο για την 'νόρμα'. Ο ΜΑΤατζής είτε πρέπει να υιοθετήσει την νόρμα του εργασιακού του περιβάλλοντος και να αναπαράγει ζαρντινιέρες, είτε να αποδεχτεί την παρούσα κοινωνική νόρμα-λαίλαπα εναντίον του και να δέσει μια πέτρα στο λαιμό. Μια ζωή μίσους και αλληλοσπαραγμού δηλαδή ή μια μετα-μοντέρνα τρομοκρατία του Ροβεσπιέρου στα σπάργανα.
Πρέπει να ομολογήσω ότι διαφωνώ σε μερικά σημεία με τις παραπάνω τοποθετήσεις τον φίλτατων μπλόγκερς.
ΑπάντησηΔιαγραφήΈτσι,διαφωνώ με την εξίσωση τον δημοσιων υπαλληλων k τον αστυνομικών.Ξέρω,θεωρητικά k οι 2 είναι δημόσιοι υπάλληλοι,όμως το κύριο πρόβλημα του κόσμου με τους αστυνομικούς δεν είναι η μειωμένη απόδοση τους (είναι k αυτό φυσικά :) αλλα κυρίως η μειωμένη ηθική τους υπόσταση.Δεν κάνουν απλά λίγη δουλειά,αλλα την κάνουν χωρίς ήθος k χωρίς σεβασμό στον κάθε πολίτη.Σε αντίθεση,υπάρχουν πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι που k εργάζονται αλλα κυριως που εργάζονται με ήθος k με σεβασμό απέναντι σε κάθε πολίτη.
Όσο για τους παπάδες,καλύτερα να μην αναφέρω την άποψη που έχω για αυτούς.Όμως φυσικά θα συμφωνήσω με τον Lost in Birmingham ότι όντως υπάρχουν και παπάδες που έχουν ήθος k αγάπη αληθινή σε αυτό που κάνουν (έστω k αν δεν μου λέει κάτι αυτό που κάνουν).Όμως η άποψη μου είναι ότι αυτοί δεν ανήκουν σε αυτούς που έχουν τα αξιώματα.Είναι απλοί παπάδες,άγνωστοι προς εμάς,οι οποίοι φαντάζουν μόνοι k έρημοι.
Y.Γ διαβάζοντας τον English Patient, νομίζω ότι χρησιμοποιεί τον όρο δουλεύουν ειρωνικά,γιαυτό ίσως μας μπέρδεψε αρχικώς.
Η μειωμένη ηθική υπόσταση, αν και βρίσκω βαρύτατο τον όρο, μπορεί να οφείλεται είτε στην ελλιπέστατη κοινωνική εκπαιδευσή τους για τον ρόλο πουτ καλούνται να επιτελέσουν. Είτε ακόμα και στο γεγονός ότι στην σημερινή εποχή δεν αποτελεί πρώτο ιδανικό η προσφορά στο κοινωνικό σύνολο. Και δεν μπορώ να περιμένω από κάθε νεοσύλλεκτο να έχει ποτισμένη στον εγκεφαλό του την σημασία του να υπηρετείς την κοινωνία.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚάποιος πρέπει να τον βοηθήσει και αυτός δεν είναι άλλος από τους προισταμένους του. Αν η νόμιμη πολιτική εξουσία επιλέγει την ύπαρξη των ΜΑΤ για να βαράνε, αυτοί έχουν το μαχαίρι και το πεπόνι.
Αλλά η πιθανότητα κάθε παλληκάρι που επιλέγει να γίνει μπάτσος να έχει a priori μειωμένη ηθική υπόσταση φαντάζει σε μένα μηδενική.
Και ούτε καν θέλω να περνάει από το μυαλό μου γιατί τότε συγνώμη αλλά θα πρέπει να σκοτώσω κάθε γιατρό που δυνητικά παίρνει φακελάκι από καθε γιαγιά. Αν αφήσω αχαλίνωτο το μυαλό μου αυτός ο τύπος θέλει κρέμασμα και λιθοβολισμό ταυτόχρονα. Αλλά αυτό δεν είναι λύση.
Υ.Γ: Ούτε τα αξιώματα κάνουν τους παπάδες
Aγαπητέ lost in Birmingham,το επάγγελμα του αστυνομικού,όπως και αυτό του στρατιωτικού, ανήκουν σε μια κατηγορια ένστολων επαγγελμάτων στην οποια ο μελλοντικός αστυνομικός-στρατιωτικός περνάει από μια καθαρά στρατιωτική εκπαίδευση,με αρκετά "μειωμένες" ελευθερίες έκφρασης και αναζήτησης,σε αρκετά κρίσιμη ηλικιακή περίοδο,όπως είναι αυτή της "μεταεφηβιακής" περιόδου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΈτσι,ο αστυνομικός εκπαιδεύεται να ακούει και να εκτελεί εντολές,αλλα κυρίως μαθαίνει να μην έχει ελεύθερη σκέψη και βούληση,αφού την περίοδο που οι περισσότεροι φοιτητές άλλων σχολών ζουν και αναπνέουν ελευθερα,αυτοί ζουν έγκλειστοι σε μια καθαρά στρατιωτική σχολη.
Συνεπώς,έχουμε να κάνουμε με κάποιους ανθρώπους,με αρκετά είναι η αλήθεια απωθημένα,τα οποια τους έχουν μείνει από αυτήν την πολύ περιορισμένη περίοδο.
Άλλωστε,το ήθος του κάθε ανθρώπου είναι προσωπική υπόθεση και όχι αντικειμενική αξια.Έτσι,ήθος ενδεχομένως να θεωρεί ότι έχει κάποιος που κλέβει για να σπουδάσει τα παιδιά του,που λαδώνει για να εξασφαλίσει την γυναικα του η ακόμη κ πουλώντας κοκαΐνη για να χτίσει σπίτι κ εξοχικό.
Όσο για τα κρεμάσματα και τους λιθοβολισμούς,αυτά είναι δικά σου συμπεράσματα,τελείως αυθαίρετα.Εγώ ποτε δεν μίλησα για κάτι τέτοιο.Απλά είπα,ότι το να εξισώνεις τους μπάτσους με τους δημοσιους υπαλληλους είναι λάθος.Στην μια περίπτωση μιλάμε για αρτηριοσκλήρωση και γραφειοκρατία που ενδεχομένως να επιφέρει πολλά,αλλα που αφήνει προσωπική βούληση και ελευθερια,ενώ στην άλλη μιλάμε για καθαρά στρατιωτική εκπαίδευση που σκοπό έχει την μαζική δημιουργία ατόμων-φυτών που θα διέπονται από ομαδική σκέψη κ βούληση κ που θα ενεργούν ομαδικά κ όχι ατομικά.
Υ.Γ Αν είχαν αξίωμα οι καλοί παπάδες,κάτι θα άλλαζε στον χώρο,αυτό εννοούσα παραπάνω.Δεν έχουν κ ούτε πρόκειται να αποκτήσουν γιατί κανείς δεν θα τους αφήσει,αλλά προσωπικά δεν με νοιάζει γιατί αυτό θα έπρεπε να νοιάζει μονο την εκκλησια κ όχι όλο το ελληνικό κράτος όπως συμβαίνει εδώ.
Αν η ηθικλη υπόσταση είναι υποκειμενική υπόθεση μένει να εμφανιστεί κάποιος που θα πει ότι είναι υψηλήςηθικής υπόστασης όποιοςβαράει 'ταραχοποιά' στοιχεία. Αλλού είναι το πρόβλημα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα δημοκρατικά κράτη λειτουργούν με τις αρχές που υποβάλλονται από τις αντιπροσωπείες των πλειοψηφιών. Αν θες να μιλήσουμε κάποια άλλη στιγμή για την δημοκρατία πολύ ευχαρίστως. Προς το παρόιν, εγώ τουλάχιστον δέχομαι την ύπαρξη της αστυνομίας ως όργανο τήρησης της τάξεως.
Ορθά περιέγραψες την εκπαίδευση των αστυνομικών-στρατιωτικών. Εκπαιδεύονται να αντιμετωπίζουν καταστάσεις σαν ομάδα και πιθανότατα αυτό έχει επιπτώσεις στην ψυχοσυνθεσή τους. Αντιμετωπίζουν καταστάσεις - δεν χαράζουν πολιτικές. Για αυτό στις δημοκρατίες ακόμα και ο αρχηγός στρατού είναι υπόλογος στον πρωθυπουργό ή πρόεδρο.
Ό αστυνομικός-στρατιώτης είναι υποχρεωμένος να εκτελέσει εντολές όχι μόνο γιατί κουβαλάει όλα τα τριπάκια της εκπαίδευσης. Θα εκτελέσει τις εντολές, ανεξαρτήτως ηθικής υπόστασης, γιατί διαφορετικά θα είναι υπόλογος. Βέβαια, θεωρητικά
ο κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος ακόμα και αν πατήσει ένα μυρμηγκάκι. Αλλά όταν έχεις χάσει την ικανότητα να σκέφτεσαι σαν ολοκληρωμένο άτομο, τότε φέρεις ελάχιστη ευθύνη για τις πράξεις που εκτελείς. Τις φέρουν οι ανώτεροι...
Θυμήσου το 'Ζήτημα Τιμής' με Τομ Κρουζ, Ντέμι Μουρ και Τζακ Νίκολσον...
Υ.Γ: Το κρέμασμα και λιθοβολισμός δεν είχε καμία σχέση με σένα. Περιέγραψα τι οργη μου προκαλεί η σκέψη αυτής της πράξης. Αλλά η οργή δεν είναι παραγωγική αντίδραση και αν ζόυμε σε ευνομούμενη πολιτεία πρέπει να την αντικαταστήσουμε με κάτι χρήσιμο. Αν συμφωνήσουμε ότι δεν ζούμε σε ευνομούμενη πολιτεία, τότε κατεβάζουμε τα ρολλά στο μπλογκ και πάμε για άλλα...