Καλημέρα σε όλους.
Θα ήθελα να κάνω ένα σύντομο post για την ταινία "The Wrestler" την οποία παρακολούθησα χθες βράδυ (με αρκετούς από τους συνεργάτες του blog ομολογουμένως). Η ταινία αυτή ήταν πραγματικά ένα ρεαλιστικό και πονεμένο αριστούργημα. Η πολύ ανθρώπινη και χωρίς υπερβολές ερμηνεία του Μίκυ Ρούρκ, ίσως εν μέρει τροφοδοτημένη από το δικό του πέρασμα από την πυγμαχία, είναι μακράν η πλέον ώριμη δουλειά του. Ο σκηνοθέτης Ντάρεν Αρονόφσκι απ΄την άλλη σκηνοθέτησε με έναν ρεαλιστικό τόνο που δεν είχα ξαναδεί στις προηγούμενες δουλειές του οι οποίες είχαν πάντοτε μια σχιζοφρενική ("π") ή σουρεαλιστική ("The Fountain") επίγευση.
Προσωπικά αυτό που μου άρεσε περισσότερο ήταν η απόδοση μιας τέτοιας ιστορίας πόνου και κατάντιας σε έναν χώρο που επιφανειακά αστράφτει από το glitter των προβολέων και των υπερτιμημένων action figures. Απ'τις κορυφαίες στιγμές η σκηνή όπου ο "Ram" ετοιμάζεται να βγει στο supermarket ώστε να αρχίσει να πουλάει τζατζίκι σε γιαγιάδες. Ο φακός ακολουθεί από πίσω τον "Ram" στους διαδρόμους όπου ακούγεται ένας αυξανόμενος θόρυβος από το φανταστικό πλήθος που περιμένει να υποδεχθεί το ίνδαλμα του. Τουλάχιστον αυτό χρειάζεται ο "Ram" για να ετοιμαστεί για την νέα εμφάνιση στο κοινό του. Επικό!
Η ταινία με έκανε να θυμηθώ τις ατελείωτες ώρες που έβλεπα τον Ultimate Warrior (δεξιά) να ετοίμαζεται να αναμετρηθεί με τον Hulk Hogan για την ζώνη του πρωταθλητή του WWF. Επίσης θυμάμαι πόσο είχα πέσει από τα σύννεφα όταν είχαν αρχίσει οι πρώτες νύξεις ότι το wrestling είναι μούφα και όλη η ίντριγκα στημένη. Εδώ που τα λέμε κι ο Ultimate Warrior δεν μου φαίνεται και τόσο διαφορετικός από τον "Ram"... Ίσως κάτω από την μπογιά και την κρεατινη κρυβόταν ένας 45χρονος βιοπαλαιστής που μετά πήγαινε για μπύρες με τους "ορκισμένους εχθρούς" του. Λες να τον πετύχουμε ξάνα στο χασάπικο κανενός Carefour?
Όπως και να χει πάντως θα ήθελα να καταλήξω με μια προτροπή σε όσους δεν έχουν δει την ταινία να τρέξουν να την δουν. Μήπως πρέπει να βάλουμε το "Wrestler" στην ψηφοφορία που είναι χωμένη μεταξύ των ρολογιών και του pacman?
Αν k ομόλογω ότι ποτέ δεν ήμουν fan του wrestling,η παραπάνω ταινία απλά με ξεσήκωσε.Τόσο ο Μίκυ Ρούρκ,όσο k ο Νταρεν Αρονόφσκι κάνανε φοβερή δουλειά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ Ρούρκ παίζει με το σώμα,τον αέρα,την ανάσα,το βλέμα, με όλα.Από την άλλη ο Αρονόφσκι δίνει μια ταινία που απέξω δείχνει απλή k δεδομένη,από μέσα όμως είναι φορτωμένη μηνύματα k υπονοούμενα.Από το γκρέμισμα του αμερικανικου ονείρου (και ο παλαιστής αλλα k η "στιπτιτζου"),μέχρι τις οικογενειακές σχέσεις k τα μικροαστικά δεδομένα k τα χριστιανικά ιδεώδη...Πολύ δυνατή ταινία.Δείτε την,όχι μονο με το μυαλό σας,αλλα κύριως με την ψυχή k με την καρδια σας
Ena exw na pw mono. O Rourke pire to BAFTA (antistoixo agglikou oscar) kaluterou i8opoiou fetos....
ΑπάντησηΔιαγραφήMorfh mesa stis ksipasmenes mazoretes tou "stimenou" hollywood...
Pros gnwsi kai summorfwsi. O ksepesmos tou ultimate warrior simera...
ΑπάντησηΔιαγραφήhttp://www.youtube.com/watch?v=5TLdhN886Io