G3A3

Γεία σας παιδιά..

Σας γράφω πλέον από την όμορφη πόλη της Ξάνθης. Είμαι σε ένα internet cafe όπου 15χρονοι Ξανθιώτες βρίζουν ο ένας τον άλλο με ακατανόμαστες εκφράσεις, παίζοντας ένα γνωστό RPG.

Η μετάθεση μου στη μονάδα ήταν το επόμενο αναγκαστικό βήμα σε αυτήν την άχαρη αλυσίδα εξαναγκασμών που με έχει υποβάλλει ο στρατός. Το αρχικό μούδιασμα στο καινιούργιο περιβάλλον ήταν δεδομένο όπως επίσης και οι διάφορες αρνητικές εκπλήξεις, όσον αφορά καθαρά στρατιωτικά θέματα (ωχ, που πάμε τουαλέτα τώρα? τι ώρα τρώμε? μπορούμε να κάνουμε μπάνιο? οι παλιοί είναι καλά παιδάκια, θα μας κάνουν παρέα ή θα μας βρίζουν και θα μας παίρνουν το κολιατσό?). Δεν συνεχίζω με στρατιωτικές λεπτομέρειες καθώς ξέρω πως στον πραγματικό κόσμο όλα αυτά που συνθέτουν την καθημερινότητα μου δεν έχουν καμία σημασία ή αφορούν κάποιον ιδιαίτερα. Θα αναφερθώ μόνο στο γεγονός πως επειδή οι περισσότεροι φίλοι μου πήραν μεταθέσεις σε μονάδες της Αθήνας, ή λείπουν σε σχολή δεκανέων, έχω μείνει μόνος μου στις εξόδους μου. Ίσως να είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που νιώθω τόση μοναξιά. Βέβαια, όπως με είχε προειδοποιήσει ο φίλος Fικάρ χαιρετώντας με πριν φύγω τον Φεβρουάριο, "τώρα πλέον είσαι μόνος σου". Τότε δεν είχα καταλάβει τι ακριβώς εννοούσε. Τώρα πλέον ξέρω.

Εντάξει, ξέρω, υπάρχουν πολύ χειρότερες θητείες, στρατόπεδα, μεταθέσεις και περιπτώσεις παιδιών που πραγματικά ταλαιπωρήθηκαν για μήνες. Ξέρω επίσης πως είμαι μεγάλο παιδάκι και πως περνάει ο καιρός. Ίσως όμως σήμερα έχω μελαγχολήσει λίγο παραπάνω.

Υπάρχουν όμως και καλά νέα. Η Ξάνθη ως πόλη είναι πανέμορφη. Βασικά, αυτός ήταν και ο λόγος που ήθελα να "postaro" σήμερα. Μια πόλη ζωντανή, με έντονη εμπορική κίνηση, μαγαζιά, καφετέριες (τύπου select), φοιτητικά μπαράκια, μπυραρίες, ταβέρνες και εστιατόρια. Στην οικονομική αναγέννηση μεγάλο ρόλο φυσικά έχουν παίξει και οι φοιτητές/τριες, οι οποίοι προσθέτουν σε ζωντάνια, νεανική τρέλα και γενικά έχουν αλλάξει το χαρακτήρα της επαρχιακής πόλης (να ζήσει ο εσωτερικός τουρισμός που συντηρεί τη μισή Ελλάδα). Πρόσθετα, υπάρχει ένα ιδιάιτερα αξιόλογο ιστορικό κέντρο με πεζόδρομους και μια πανέμορφη, γραφική παλιά πόλη με αρκετά καλοδιατηρημένα κτίρια/αρχοντικά και καπνομάγαζα των αρχών του αιώνα (σπίτια όπως αυτό της φωτογραφίας).

Για τελευταίο κράτησα το καλύτερο. Στην πόλη ως γνωστόν υπάρχει έντονο το στοιχείο της μουσουλμανικής μειονότητας, κάτι που την καθιστά χωνευτήρι πολιτισμών και ανθρώπων. Υπάρχουν απίστευτα γραφικές γωνιές σε όλη την "πολυπολιτισμική" πόλη και είναι περιττό να πω πως οι δύο κοινότητες φαίνεται να συμβιώνουν σε απόλυτη ισορροπία, χωρίς προβλήματα και τριβές (ουσιαστικά υπάρχει μία κοινότητα με διαφορετικές, ενδιαφέρουσες αποχρώσεις). Οι κλασικές εθνικιστικές παπάρες ισοπεδώνονται τόσο εύκολα από την καθημερινότητα και την πραγματική ζωή, όταν βλέπεις ανθρώπους και από τις δύο κοινότητες να είναι γείτονες, να μιλάνε σε κοινές παρέες, και να δουλεύουν μαζί.

Η Ξάνθη είναι λοιπόν ωραιότατος τουριστικός προορισμός για όποιον από εσάς θελήσει να ανέβει καμία βόλτα προς τα βόρεια, αφού δεν σας κρύβω πως μου έχετε λείψει.

Φιλάκια και τα λέμε όταν τα πούμε.