Έκανα λοιπόν κι εγώ την εμφάνιση μου... Θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη από τους συναδέλφους bloggers μου για την καθυστερημένη μου αντίδραση σε αυτήν την ομολογουμένως πολύ ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία. Επί αυτού θα ήθελα να ευχαριστήσω τον deadrabbit για την δημιουργία του blog (είναι αλήθεια ότι ο κόσμος είναι γεμάτος από καλές προθέσεις αλλά ελάχιστες καλές ενέργειες) και να κλείσω το μάτι στον φίλτατο Lost in Birmingham ο οποίος πίστευε, εν μέσω μιας φλεγάμενης μετα-Χριστουγεννιάτικης τηλεφωνικής συζήτησης, ότι εγώ ταιριάζω τόσο με τον χώρο τον bloggs όσο ο Καρατζαφέρης σε νοσταλγική πορεία του ΚΚ.
Ας ξεκινήσω λοιπόν με την δική μου παράθεση ιδεών. Θα προσπαθήσω να ακολουθήσω την πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση μερί ταινιών κάνοντας παράλληλα και μια σύνδεση με την τρέχουσα επικαιρότητα.
Τον τελευταίο καιρό εν μέσω οικονομικής κρίσης έχει γίνει προφανές ότι η παγκόσμια οικονομία και ιδιαίτερα το χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι ένας ιστός που πραγματικά δεν γνωρίζει σύνορα και μας επηρρεάζει όλους, από το golden boy της Wall St μέχρι το 8χρονο Φιλιππινεζάκι στα sweatshops της NIKE στην Μανίλα. Στα πλαίσια αυτής της κρίσης έχει γίνει προφανές πως το τέρας της οικονομίας πρακτικά δεν μπορεί να ελεγχθεί από καμία κυβέρνηση ή πολιτική. Φαινομενικά ανεπτυγμένες χώρες με εύρωστες οικονομίες (βλέπε Ισλανδία και σε λίγο Ιρλανδία) παραπαίουν στα όρια του να μετατραπούν σε μικρές κοινωνίες τύπου MAD MAX όπου θα βγαίνουν τα πρότινος χρυσοπληρωμένα στελέχη με τις χατζάρες και νεκροκεφαλές στο δρόμο αναζητώντας "juice".
Ίσως τελικά η δομή της σύγχρονης κοινωνίας δεν έχει να κάνει με το κατά πόσο είναι τα γαλάζια ή τα πράσινα παιδιά αυτά που την δεδομένη χρονική στιγμή περνάνε κάτω από το τραπέζι προσλήψεις σε νευραλγικά πόστα της τοπικής αυτοδιοίκησης της Κηφισιάς. Ίσως ολόκληρη η φλεγόμενη αντιπαράθεση μεταξύ "πολιτικών δογμάτων" είναι πλέον ένας ρομαντικός αναχρονισμός. Κατά την αποψή μου, από τη στιγμή που το αίμα της (παγκόσμιας) κοινωνίας είναι το χρήμα (ή μαλλον η διαχείριση των οφειλών του χρήματος), το κατά πόσο έχεις κολλήσει από πάνω μία σοσιαλιστική, αριστερή, δεξιά ή ο,τιδήποτε βιτρίνα απλώς δίνει τροφή για γραφικές κουβέντες στα καφένεια και τα ψαγμένα μπαράκια του Κεραμεικού. Η αλήθεια είναι ότι αυτοί που μας κυβερνουν είναι οι πολυεθνικές και τα μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Μια ενδιαφέρουσα αν και λίγο μακρυγορούμενη πηγή πληροφοριών είναι το Corporation (http://www.imdb.com/title/tt0379225/) του 2003. Ίσως τελικά ο κόσμος δεν απεχει πολύ από αυτόν του μέτριου κατά τ' άλλα Rollerball (http://www.imdb.com/title/tt0073631/) του 1975 όπου η νέα κρατική υπόσταση του πλανήτη είναι στην ουσία μεγάλα εταιρικά consortiums.
Άντε όμως και καταλαβαίνουμε ότι μας ταίζουν κουτόχορτο και στην ουσία βαράμε τα 15ωρα στη δουλεία για να παχαίνουν περισσότερο οι ήδη παχιές γάτες (συγχωρέστε μου την μετάφραση από τα αγγλικά)... Τί κάνουμε για αυτό? Ο deadrabbit έχει δείξει στο παρελθόν ότι κρατάει μόνιμα στην ντουλάπα ένα εφοδιασμένο καμινέτο για την στιγμή που θα γίνει το μπαμ και θα βγουν όλοι στους δρόμους για να στηρίξουν την "κοινωνία του παστίτσιου" (όσοι κατάλαβαν κατάλαβαν). Ο Nikopol δείχνει να πιστεύει πως ο κόσμος θα οδηγηθεί σε μια άναρχη κατάσταση η οποία λόγω της εκ φύσεως κοινωνικότητας του ανθρώπου θα καταλήξει σε μία φουτουριστική εκδοχή των πάλαι ποτέ πόλεων-κρατών (ίσως έχει διαβάσει υπερβολικά πολύ Bilal και δή την "Γιορτή των Αθανάτων").
Εγώ σε αυτήν την συζήτηση θα ήθελα να προτείνω την θέαση δύο internet ταινιων: Zeitgeist (http://www.imdb.com/title/tt1166827/) και Zeitgeist Addendum (http://www.imdb.com/title/tt1332128/). Ειδικά η δεύτερη πραγματεύεται στο 100% το θέμα που ανέπτυξα παραπάνω. Είναι διαθέσιμες στο http://www.zeitgeistmovie.com. Να σας προετοιμάσω πάντως πως η σκοπιά που υιοθετούν είναι πολύ μονόπλευρη και τα στοιχεία μερικές φορές ανακριβή. Επίσης, ειδικά η δεύτερη στο τέλος εκφυλλίζεται σε ένα promotional DVD του κινήματος... Πάντως θεωρώ πως μπορούν να ιντριγκάρουν τον θεατή και σίγουρα να τον κάνουν να σκεφτεί μερικές φορές και αρκετά σοβαρά.
Περιμένω με ανυπομονησία τα όποια σχόλια σας και ζητώ συγνώμη για το μέγεθος του πρώτου (!!) μου post.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Καλωσορίζω τον English Patient και τον στηρίζω στο ελπιδοφόρο αλλά ατελές εναρκτήριο λακτισμά του στην μπλογκόσφαιρα. Ατελές γιατί ο English Patient μας έχει μάθει ότι πρέπει να βάζουμε το ταβάνι πολύ ψηλά και επομένως εγώ δεν θα του χαριστώ ούτε καν στο πολύ πρώτο ξεκινημά του.
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν ξέρω αν ο Καρατζαφέρης είναι πιο κοντά στα ΚΚ εσωτερικού, εξωτερικόυ, ή πάσης Ελλάδος (όπως η αρχιεπισκοπή). Ξέρω όμως ότι ο English Patient ξεκινάει με μια συμπυκνωμένη περίληψη της παρούσας κατάστασης στην οποία καταλήγει, βρισκωντάς με 100% σύμφωνο, ότι το χρήμα έχει διαβρώσει όλα τα επίπεδα ιδεολογικής διαπάλης και τους αντιπροσωπευτές τους. Και εκεί που έχω γεμίσει προσδοκίες για την συνέχεια κατανοώ ότι έχω να κάνω με πρωτάρη που θυσιάζει την ελπιδοφόρα εισαγωγή για να ξεμπερδεύει στα γρήγορα. Ο Ντάστιν Χόφμαν έμαθε γρήγορα από τα λάθη του στην ομώνυμη ταινία, εύχομαι το ίδιο και για σένα.
Αγαπητέ English Patient, για κάποιον που θα μπει πρώτη φορά στο μπλογκ αυτό (πόσο μάλλον για κάποιον που δεν έχει ιδέα για πρόσωπα και καταστάσεις), η προτελευταία παράγραφος είναι σαν να απευθύνεται σε κλειστή κάστα προσώπων μασονικής στοάς και όχι σε ανοικτό βήμα για διάλογο. Η θεωρία του παστίτσιου είναι τσάτρα πάτρα μομφή προς άλλον μπλόγκερ για να μην εκθέσεις την δική σου θέση που μπορεί και να ξεσηκώσει κατά την αποψή μου θύελλα αντιδράσεων. Περιγράφεις μια κατάσταση, ρωτάς τι κάνουμε για αυτό και μετά.... Το χάος και σπεκουλάρισμα των απόψεων άλλων προσώπων που κανένας δεν γνωρίζει και τις οποίες υποβαθμίζεις πριν καν μπορέσουν οι αντίστοιχοι άνθρωποι να τις αναπτύξουν. Συν μια βολική αναφορά στην μόδα του Zeitgeist που σαν τα Πρωτόκολλα της Σιών έρχεται τώρα να μας ανοίξει τα μάτια. Δεν χρειαζόμαστε νέο Προμηθέα φίλαράκο. Χρειαζόμαστε να δούμε αν μπορούμε να επιβιώσουμε και να εξελιχθούμε χωρίς να περιμένουμε κάθε στιγμή κάποιος να μας πει όλη την αλήθεια.
Εύχομαι να ήταν μόνο η αρχή αλλά το ξεκίνημα πάσχει από δυσκαμψία. Τέλος, ήμαρτον, μην ζητάμε όλοι συγνώμη για τα μεγάλα posts. Αν κάποιος θέλει να διαβάσει κάτι και το βρίσκει ενδιαφέρον θα το διαβάσει ανεξαρτήτως μεγέθους. Αν όχι υπάρχουν και μικρότερα posts οπως το τί «λένε» μετά το σεξ.
Αγαπητέ Lost in Birmingham νομίζω πως το άρθρο "Είδε κανεις τον Μπέντζαμιν Μπάτον" είναι πιο μικρό απο το δικό μου...βλέπω ότι σου έχει κινήσει το ενδιαφέρον όμως, αφού βρήκες και τον Οφιούχο στο οποίο ζώδιο φαντάζομαι θα ανήκεις!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜπα, ανήκω στον Αιγόκερω, δεν με ενδιαφέρουν τα συναισθήματα ή το σεξ, μόνο οι πιστωτικές.
ΑπάντησηΔιαγραφήΈμενα πάντως μου φάνηκε αρκετά ενδιαφέρων το Post του English Patient κ μου μοιάζει αρκετά εύκαμπτο κ ανοιχτό σε νέες τοποθετήσεις κ αφετηρία προς μια ενδιαφέρουσα κ ζωντανή συζήτηση.Επιφυλάσομαι να εκφράσω κ την δική μου άποψη σύντομα...Φιδάααακια
ΑπάντησηΔιαγραφήΕγώ δε σε συγχωρώ για το μέγεθος του post σου
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίχα μια συζήτηση με τον English Patient που ένιωσε θιγμένος από το ύφος των σχολίων μου και επειδή είχαμε ήδη μια αποχώρηση από το μπλογκ πιθανότα λόγω δικής μου υπαιτιότητας, σταματώ από εδώ και πέρα να σχολιάζω οτιδήποτε και αν κρίνω ότι η παρουσία μου δυσχεραίνει το μπλογκ δεν θα έχω πρόβλημα να αποχωρήσω κιόλας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΘα ζητούσα συγνώμη από τον English Patient μόνο αν εκτός από το να θιχτεί είχε μείνει λίγο και στην ουσία των σχολίων μου. Δεν το έκανε πράγμα που σημαίνει ότι εγώ είμαι είτε εμπαθής είτε φορέας κάκιστου χιούμορ και ο English Patient, που προφανώς διατηρεί σε όλη την πορεία του παράσημα υψηλότατου χιούμορ, θύμα κακεντρεχούς επίθεσης. Και σε αυτή την περίπτωση και το να ζητήσω συγνώμη δεν θα προσέφερε τίποτα απολύτως.
Νομίζω πλέον ότι όλα πέρασαν k οι σχέσεις αποκαταστάθηκαν.Η ελευθερια του λόγου k οι διαφορετική άποψη πρέπει να είναι πάνω από όλα,όπως φυσικά k το δικαίωμα στην κριτική.Άλλο όμως το 'πέσιμο' k άλλο η κριτική.Ο εποικοδομητικός διάλογος,χρειάζεται καλή πρόθεση.Ελπίζω να μην την χάνουμε k όλα να πάνε καλά από εδώ k στο εξής.Ο πλουραλισμός είναι ο στόχος
ΑπάντησηΔιαγραφή