Γεια σας παιδιά!Τις τελευταίες ημέρες και εξαιτίας του απεριόριστου ελεύθερου (χαμένου συνήθως) χρόνου που έχω στη διάθεσή μου, βρήκα την ευκαιρία να διαβάσω ένα αρκετά ενδιαφέρον ιστορικό μυθιστόρημα. Ο τίτλος του συγκεκριμένου βιβλίου είναι ¨Ο Λοχαγός Αλατρίστε¨ και διαδραματίζεται στην Ισπανία του 1670, με ήρωα έναν μισθοφόρο, πρώην επαγγελματία Ισπανό στρατιώτη των ταγμάτων της Φλάνδρας, ο οποίος αφού γύρισε από τα πεδία των μαχών στην Ολλανδία, προσπαθεί να βγάλει το ψωμί του κινούμενος στον υπόκοσμο της Μαδρίτης. Το ιστορικό πλαίσιο αναφέρεται σε μία παρηκμασμένη Ισπανία, η οποία εμπλέκεται σε συνεχείς, πολυέξοδους πολέμους στην Ευρώπη αλλά και στις θάλασσες των Δυτικών Ινδιών και η οποία κυβερνάται από φιλόδοξους αλλά ανίκανους βασιλείς και από την πανίσχυρη Ιερά Εξέταση. Ο κοινωνικός κύκλος του Αλατρίστε περιλαμβάνει γνωστούς συγγραφείς και ποιητές της εποχής όπως επίσης και καλλιτέχνες/ζωγράφους (ακόμα και τον ίδιο τον Βελάσκεζ) αλλά και κάθε λογής καθάρματα του περιθωρίου.
Σαφώς και δεν πρόκειται για κάποιο βαρύ κείμενο, αν και οφείλω να ομολογήσω πως το βιβλίο διαβάζεται ιδιαίτερα ευχάριστα, έχει έντονη δράση και πληθώρα έγκυρων, ιστορικών στοιχείων και περιγραφών για την Ισπανία και γενικότερα την Ευρώπη της συγκεκριμένης περιόδου. Ο Ρεβέρτε (¨Ναυτικός χάρτης¨, ¨Λέσχη Δουμάς¨ - βιβλίο πάνω στο οποίο στηρίχθηκε και το κύριο μέρος του σεναρίου της τανίας του Ρομάν Πολάνσκυ ¨Η ένατη Πύλη¨, ¨ο Πίνακας της Φλάνδρας¨ κ.α.), ο οποίος αποτελεί και έναν από τους αγαπημένους μου συγγραφείς, καταφέρνει να πλάσει ιδιαίτερα ενδιαφέροντες χαρακτήρες, συνήθως αντι-ήρωες και να τους τοποθετήσει σε ένα σχετικά ρεαλιστικό περιβάλλον δράσης (παρόλο που αναφερόμαστε για μυθοπλασία), χωρίς να κουράσει με τα ιστορικά στοιχεία και τις χρονολογίες.
Το συνιστώ λοιπόν ανεπιφύλακτα το συγκεκριμένο βιβλίο (το οποίο έγινε και ταινία πριν από κάποια χρόνια με πρωταγωνιστή τον Βίγκο Μόρτενσεν) ως εισαγωγή στην συγκεκριμένη μυθολογία του ήρωα καθώς ο Ισπανός συγγραφέας έχει γράψει και άλλα βιβλία στα οποία συνεχίζονται οι περιπέτειες του Λοχαγού Αλατρίστε. Ήδη έχω ξεκινήσει να διαβάζω το ¨Χρυσάφι του Βασιλία¨ το οποίο αποτελεί και τη χρονολογική συνέχεια του πρώτου βιβλίου και το οποίο φαίνεται εξίσου ενδιαφέρον.
Στο δεύτερο βιβλίο της σειράς ¨ξεσκεπάζεται¨ και η Αγγλική προπαγάνδα αιώνων περί της υποτιθέμενης Βρετανικής ανωτερότητας στη θάλασσα και συγκεκριμένα γύρω από το θέμα της καταστροφής της Ισπανικής Αρμάδας. Δεν θα επεκταθώ στο γεγονός ότι ο μόνος λόγος που οι Εγγλέζοι δεν μιλούν σήμερα ισπανικά με αστεία προφορά είναι μια θύελλα στα στενά της Μάγχης η οποία ήταν και ο κύριος λόγος που παρασύρθηκε και καταστράφηκε ο κύριος όγκος της επιτιθέμενης ναυτικής δύναμης, αλλά στο γεγονός ότι οι Εγγλέζοι, δύο χρόνια μετά τον υποτιθέμενο θρίαμβό τους, έπαθαν πανωλεθρία, χάνοντας δεκάδες πολεμικά πλοία και αφήνοντας χιλιάδες νεκρούς και αιχμαλώτους κατά την πολιορκία του Κάντιθ, τους οποίους και κρέμασαν στα τείχη της πόλης οι Ισπανοί υπερασπιστές.
Φιλάκια και τα ξαναλέμε..!
Θυμήθηκα το Pirates Gold. Προβλέπω να το διαβάζω γιατί πάντα με συγκινούσε εκείνη η περίοδο. Το δεύτερο βιβλίο όμως της σειράς είναι αυτό που μάλλον θα "λατρέψω".
ΑπάντησηΔιαγραφήΛοιπόν. Ενδιαφέρον το post όπως ενδιαφέρουσα και η μυθολογία του συγκεκριμένου ήρωα. Εγώ προσωπικά έχω δει την ταινία που αναφέρει ο Nikopol χωρίς να έχω διαβάσει κάποιο βιβλίο της σειράς.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣχετικά με το θέμα της Αγγλικής κυριαρχίας στις θάλασσες έχω να πω τα εξής. Οι Ισπανοί τον καιρό που ζει ο Αλατρίστε είναι παγκόσμια υπερδύναμη. Στην ουσία η μοναδική. Η Αγγλία την εποχή εκείνη ήταν στην ουσία ένα παλιό μεν μικρό δε νησιώτικο βασίλειο. Τρείς αιώνες αργότερα την θέση των Ισπανών ήρθε να πάρει η Γαλλία του Βοναπάρτη απέναντι της οποίας παρατασσόταν μόνη της η Αγγλία.
Και στις δύο περιπτώσεις η Αγγλία κόντεψε να αφήσει τα αγγλικά για τα ισπανικά ή γαλλικά. Αυτό που την έσωσε ήταν η μεγάλη ναυτική της παράδοση. Στην περίπτωση των Ισπανών βοήθησε πολύ η τύχη δεν διαφωνώ. Στην δεύτερη περίπτωση ωστόσο η Αγγλία ξεκάθαρα επικράτησε χρησιμοποιώντας την σαφώς ανώτερη ναυτική της παράδοση. Να θυμίσω πως ο στόλος του Βοναπάρτη ήταν στην ουσία γαλλο-ισπανικός με το "ισπανικός" να αποτελεί την πλειοψηφία, και στο συνολό του υπερτερούσε τρομακτικά έναντι των άγγλων. Τι έδωσε τη νίκη λοιπόν στους Άγγλους?
1. Η πρωτοποριακή τακτική του Νέλσονα να κατευθύνει την γραμμή του στόλου του κάθετα στην γαλλο-ισπανική γραμμή. Ο γαλλο-ισπανικός στόλος διασπάστηκε, ένα μεγάλο τμήμα του δεν μπορούσε να συμμετάσχει στην ναυμαχία λόγω του ανέμου, και τα τμήματα που παρέμεναν στην μάχη βρέθηκαν αυτομάτως σε κατάσταση πλήρους συγχισης.
2. Τα αγγλικά πληρώματα ήταν πολύ πιο έμπειρα και εκπαιδευμένα σε σχέση με τους αντιπάλους τους. Διάβαζα σχετικά πως μπορούσαν να ρίχνουν ομοβροντίες με συχνότητα 2-3 φορές μεγαλύτερη σε σχέση με τους γαλλο-ισπανούς "συναδέλφους" τους.
3. Ο γαλλο-ισπανικός στόλος έπασχε από παντελή έλλειψη οργάνωσης. Πόλλά πλοία του ήταν εξοπλισμένα με κανόνια ξηράς που μετά την πρώτη ομοβροντία ήθελαν τόσο κόπο και χρόνο να ξαναετοιμαστούν που τα καθίστούσε άχρηστα. Επίσης, αρκετά πλοία είχαν λάθος πυρομαχικά για τα κανόνια που κουβαλούσαν.
4. Ο Νέλσονας ήταν χαρισματική φυσιογνωμία (ξέρω ξέρω, ήταν Άγγλος και εξού αντιπαθής αλλά τι να κάνουμε!). Ίσως η πιο χαρισματική φυσιογνωμία στο πεδίο της μάχης μετά τον Ριχάρδο τον Λεοντοκαρδο. Η παρουσία του πραγματικά ήταν πηγή εμπνευσης για τους άντρες του.
Ίσως μακρυγόρησα λίγο και μάλιστα όχι και 100% εντός θέματος... Άλλα αυτό που θέλω να πω είναι τα εξής:
1. Η Αγγλία είναι όντως μια χώρα με μια από τις μεγαλύτερες ναυτικές παραδόσεις ever.
2. Αυτό που ονομάζουμε τύχη είναι αναπόσπαστο μέρος της ιστορίας κάθε λαού.
Φιλάκια
Ναι,εντάξει English Patient, οι Άγγλοι είναι όμως αδερφές.
ΑπάντησηΔιαγραφήκαι να μην ξεχνάμε τη συνέχεια της συγκλονιστικής βρετανικής στρατιωτικής παράδοσης όταν η αυτοκρατορία θεμελίωσε την κυριαρχία της με χαρισμάτική στρατηγική, ιδιοφυή τακτικά τεχνάσματα, απαράμιλλη ανδρεία και ψυχή των θαρραλέων πολεμιστών τής κατατρόπωνοντας απανταχού στον πλανήτη τις ορδές των ξυπόλητων αλλά ατίθασων και οπλισμένων με πολύ μυτερά μάνγκο ιθαγενών
ΑπάντησηΔιαγραφήΑτάκα από Blackadder? :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΌχι, από Encyclopedia Britannica και Reader's Digest
ΑπάντησηΔιαγραφή