Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό όν. Εδώ και δεκάδες χιλιάδες χρόνια κατάλαβαμε ότι έπρεπε να κατέβουμε από τα δεντρα και να συννενοηθούμε με τους άλλους που μας μοιάζανε γιατί one-on-one το μαμούθ λες ότι μας ψιλοείχε. Αρχίζουμε λοιπόν να φτιάχνουμε μικρές κοινωνικές ομάδες, προστατευόμαστε, τρεφόμαστε και γενικότερα επιβιώνουμε πιο εύκολα. Super! Ομαδικό πνεύμα, κοινωνικό συναισθημα και ποιός μας πιάνει.Fast forward στο σωτήριο έτος του τώρα λοιπόν. Οι μικρές κοινωνικές ομάδες έχουν γίνει τερατώδεις και απρόσωπες (το κυριότερο) μεγαλουπόλεις όπου αδυνατείς να ξεχωρίσεις το πώς ακριβώς σε βοηθάει αυτή η κατάσταση να επιβιώσεις. Το κοινωνικό πνεύμα του ανθρώπου αντίστοιχα υφίσταται ατροφία αλλά ο άνθρωπος συνεχίζει να είναι ομαδικό όν και ψάχνει την ομάδα του. Το άσχημο όμως είναι ότι οι ομάδες εκ φύσεως (?) παραμένουν ανταγωνιστικές και οδηγούν πλέον σε ακρότητες. Αν το εξετάσουμε κάθε ομάδα στην οποία εντασσόμαστε έχει το αντίπαλο δέος της:
- EMO vs Trendy
- Ολυμπιακός vs Παναθηναϊκός
- ΝΔ vs ΠΑΣΟΚ
- Μετανάστες vs Χρυσαυγίτες
- Αριστεροί vs Δεξιοί
- Ψαγμένοι τύποι vs Τύποι με SUV στο Κολωνάκι
- Επιστήμη vs Οργανωμένη θρησκεία
- ...
Το κακό είναι ότι ο άνθρωπος όταν βουταέι μέσα στη μάζα γίνεται επικίνδυνος γιατί δεν έχει ατομική συνείδηση. Βάλε και κάνα δυο καθοδηγητές από πάνω (κάθε ομάδα τους έχει) και έδεσε το γλυκό.
Μπορεί άραγε ο άνθρωπος να απαλλαγεί από αυτές τις ομάδες που τον περιορίζουν? Μήπως η ομαδική συνείδηση είναι κάτι πλέον αναχρονιστικό? Πως μπορούμε να αφήσουμε τις κατευθυνόμενες παπάρες και να πάμε πίσω στα βασικά? Πως διάολο μπορούμε απλά να μαζευτούμε για να κυνηγήσουμε το γα****νο το μαμούθ?
Καταρχάς πιο σιγά μην σε ακούσουν οι πρωτόγονοι χορτοφάγοι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚατά δεύτερον η ομαδική συνείδηση είναι έμφυτη. Όμως έμφυτη επίσης είναι η ανάγκη να υπάρχει ένας αρχηγός σε κάθε ομάδα. Το πρόβλημα ξεκινάει όταν αποδεικνύεται ότι οι αρχηγοί (και σε αντιπαραβολή οι οικονομικοί και κοινωνικοί ηγέτες) έχουν την επίσης έμφυτη τάση να διαφθείρονται.
Αν το σκοτώσουμε το Μαμούθ και ο αρχηγός πάρει τα παϊδάκια, ο υπαρχηγός την σπάλα, και αφήσουν στα πιόνια το στήθος, τις ρόγες και τις τρίχες του μαμούθ υπάρχει πρόβλημα. Και άντε και είμαστε ιδεολόγοι και τους αναγνωρίζουμε ότι έχουν δικαίωμα σε καλύτερο μερτικό. Αν το πάρουν από μόνοι τους τότε αντί να αντιπαρατεθούμε με λογικά επιχειρήματα θα γίνουμε δελφίνοι και θα χωριστούμε από μόνοι μας μέχρι να το αντιληφθούν και να το εκμεταλλευθούν. Διαίρει και Βασίλευε είναι η ιστορία του πλανήτη αυτού.
Αυτό που αποδεικνύει πόσο άχρηστο ον είναι ο άνθρωπος είναι το ότι αν έχει χάσει θα φροντίσει να κάψει το μαμούθ ώστε να μην φάει ούτε αυτός ούτε και οι πλεον εχθροί του.
Ή θα πετάξει τα γάλατα στην εθνική οδό.
Να με συγχωράτε όλοι, αλλά εγώ δεν θα συμφωνήσω μαζί σας. Εγώ θεωρώ ότι όντως ο άνθρωπος έχει χάσει το ομάδικό του πνεύμα κ την ομαδική του συνείδηση, αλλά αυτός θεωρώ ότι είναι και ο λόγος που έχουμε χάσει ολίγον τι τον μπούσουλα. Κακά τα ψέμματα, το ομαδικό πνεύμα είναι που έχει ανάγκη ο άνθρωπος. Καλή και η μοναξιά μερικές φορές, καλή κ η απομόνωση κάποιες στιγμές, αλλά μόνο η παρέα κ η συναναστροφή μπορεί να κάνει τον άνθρωπο ευτυχισμένο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΌσο για αρχηγούς κ τέτοια, η ανθρώπινη φύση αλλάζει (αυτό είναι το μόνο σίγουρο,λένε οι επιστήμονες) και πιστεύω ότι με τα χρόνια κ την εξέλιξη, δεν θα χρειάζεται αρχηγούς...Ίσως μόνο κάποιους μπροστάρηδες.
Απαντώντας λοιπόν στον φίλο English Patient, έχω να πω ότι βρισκόμαστε σε ένα τέλμα όσον αφορά τις ομάδες, τα κινήματα κ γενικότερα τις παρέες. Έχω την εντύπωση ότι βρισκόμαστε σε ένα στάδιο αναθεώρησης και αναζήτησης. Νομίζω ότι οι άνθρωποι προσπαθούν ξανά να ανασκευάσουν έννοιες που τώρα δείχνουν χαμένες, όπως κοινωνική ομάδα, κοινωνικό καλό, παρέα συλλογικότητα και να τα ξεκινήσουν όλα πάλι από την αρχή. Ένα καλό παράδειγμα είναι τα πάρκα-πάρκιν στην Ναβαρίνου αλλά κ εδώ στην Κύπρου κ Πατησίων...Είμαστε σε κώμα, αλλά κανείς δεν μπορεί κ δεν έχει το δικαίωμα να μας θεωρήσει ακόμη νεκρούς!!!
Η ανθρώπινη φύση αλλάζει αλλά το πως αλλάζει είναι open-end σενάριο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣίγουρα Lost in Birmingham, το σενάριο της ανθρώπινης φύσης είναι αναμφίβολα ανοιχτό, απλά το τόνισα αυτό σε αντιπαραβολή με την έμφυτη τάση που είπες πριν. Έμφυτο πιστεύω ότι δεν πρέπει να θεωρούμε τίποτα, αφού ότι εμείς σήμερα μπορεί να θεωρούμε έμφυτο, αύριο μπορεί να μην είναι. Ίσως κάνω λάθος, ίσως όχι.
ΑπάντησηΔιαγραφή